Po wstąpieniu do UE i otwarciu większości polskich granic, powiększyło się terytorium, gdzie mamy możliwość przemieszczać się bez konieczności przechodzenia wszystkich granicznych trybów. Na chwilę obecną przewozem międzynarodowym jest proceder, którego ideą jest przemieszczenie asortymentu lub osób z przejechaniem granicy państwa, a w przypadku naszego kraju przejściem przez granicę z Unią. Dokładniej, w myśl art. 83 ust. 3 ustawy o VAT, przez przewóz międzynarodowy należy rozumieć przewóz wykonany po części na terenie Polski i po części poza nią, przy czym musi być przekroczona granica obszaru Unii Europejskiej.
Zastosowanie adekwatnej stawki podatku VAT przy świadczeniach transportu międzynarodowego, uzależnione jest od statusu podatkowego usługobiorcy. Wyróżniamy kolejne przypadki:
1. usługobiorcą staje się polski płatnik, świadczenie opodatkowane jest na terenie, gdzie nabywca posiada swoją siedzibę (art. 28b ustawy o VAT) – stawka 0%,
2. usługobiorcą staje się zagraniczny płatnik – opodatkowanie na terenie, gdzie nabywca posiada siedzibę (art. 28b ustawy o VAT) – stawka NP,
3. usługobiorcą staje się niepodatnik, terenem opodatkowania świadczeń staje się obszar, gdzie odbywa się przewóz z zachowaniem pokonanych odległości (art. 28f ust. 2 ustawy) – stawka 0% do części usługi świadczonych na terytorium Polski, stawka NP dla pozostałej części.
Wymogiem użycia stawki VAT 0% jest posiadanie niezbędnej dokumentacji, o której mowa w art. 83 ust.5 ustawy o VAT. (niniejszymi dokumentami mogą być między innymi list przewozowy albo dokument spedytorski, inny dokument, z którego jednoznacznie wypływa, że w wyniku transportu z miejsca wysyłki do miejsca przeznaczenia wystąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim).