Fundusz pracy – krajowy fundusz celowy, działający od 1990 roku.
Cel działania – promowanie zatrudnienia, aktywności zawodowej, łagodzenia wyników bezrobocia.
Źródło przychodów – obowiązkowe składki płacone przez pracodawców za przyjętych do pracy pracowników i przez osoby prowadzące firmy oraz finansowanie z kiesy państwa i budżetu unijnego.
Przeznaczenie – zasiłki dla nieaktywnych zawodowo, prace zapobiegawcze, roboty publiczne, szkolenia i przekwalifikowywanie osób nieaktywnych zawodowo.
Płacący składki ubezpieczeniowe za zatrudnione osoby, opłacają składkę na Fundusz Pracy – obowiązek ten reguluje ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 1001 ze zm.). Obowiązek taki następuje, gdy są wypełnione razem dwie przesłanki:
powstały przymusowe (a nie dobrowolne) ubezpieczenia emerytalno – rentowe,
podstawa wysokości rat na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe – w naliczeniu na okres pełnego miesiąca – musi odpowiadać co najmniej najmniejszemu wynagrodzeniu
Jak widać, pracodawca ma obowiązek opłacać za zatrudnionego składkę na Fundusz Pracy wyłącznie wtedy, gdy suma, stanowiąca podstawę wymiaru rat na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe, wynosi w rozliczeniu na okres miesiąca co najmniej minimalne wynagrodzenie za świadczenie pracy. Ale dla:
zatrudnionego w pierwszym roku pracy uposażenie to wynosi minimum 80% wysokości najmniejszego honorarium za świadczenie pracy,
osób świadczących pracę w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania wynosi minimum 50% najmniejszego wynagrodzenia za świadczenie pracy
Umowa o pracę
Przy ustalaniu istnienia obowiązku zapłacenia składek na FP, trzeba wziąć pod uwagę przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe w przeliczeniu na czas miesiąca. Oznacza to, że jeżeli ubezpieczony miał przychód tylko za część miesiąca, należy dokonać stosownych obliczeń i dopiero na ich podstawie określić wystąpienie albo brak wspomnianego obowiązku obliczania składek na niniejszy fundusz. Przypadek taki będzie miał miejsce w razie zawiązania umowy o pracę w czasie miesiąca, ale również w sytuacji korzystania przez zatrudnionego z urlopu nieodpłatnego, czy też bycia na zwolnieniu lekarskim.
Umowa cywilnoprawna
Rata na FP jest należna również za osoby świadczące pracę na podstawie umowy zlecenia albo agencyjnej albo innej umowy o świadczenie usług, do której w myśl przepisów Kodeksu Cywilnego zastosowuje się przepisy tyczące się zlecenia. W chwili, gdy dający zlecenie (jako osoba fizyczna) zatrudnia tylko biorących zlecenia, to za osoby te nie płaci rat na Fundusz Pracy. Nie ma to zastosowania do zleceniodawców, którzy są jednostkami organizacyjnymi.
Umowa o pracę + umowa cywilnoprawna
Jeżeli sumy będące podstawą wymierzania składek na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe wypływają z różnych źródeł, to konieczność opłacania składek na FP powstaje wtedy, gdy koszt stanowiący podstawę wysokości składek z niniejszych tytułów wynosi minimum najmniejsze honorarium za pracę.
WAŻNE!!!
Raty na Fundusz Pracy nie opłaca się za osoby, które osiągnęły wiek wynoszący minimum 55 lat dla kobiet oraz 60 lat dla mężczyzn. Tyczy się to zarówno pracowników jak i zatrudnionych na umowę zlecenie.